Als u een mooi verhaal heeft, mail hem dan naar de webmaster webmaster@callantsoog.com!
Op
deze dag vertrok ik met mijn maxima naar de droomreis met de Cristian Radich.
Met
een frisse zoen van mijn Dini vertrok richting Bremerhaven om 9 uur in de ochtend .
Aangezien
de windjammer maandag 29 juli uit Bremerhaven naar
Noorwegen vertrok had ik de tijd om Oostfriesland te
verkennen .
Al de keren dat we naar Bremen
reden kwamen wij langs de historische stad Leer,natuurlijk
nooit de tijd genomen om even te kijken.
Maar
nu ik tijd had , op naar Leer ,auto geparkeerd en aan de wandel
,langs de Eems een mooie rivier breed schoon
met veel boten en jachten en natuurlijk terrassen .
Een
historisch centrum met de toch wel Noord Europeesche
stijl van bouwen mooi, doch eenvoudig, gelijkend op Friesland en West Friesland.
Wat
ook opviel de kwaliteit van de winkels ( weinig rotzooi ) en netjes.
Weer
verder nu naar de Waddezee maar niet via de snelweg
maar lang de b en c wegen door kleine en nog kleinere dorpen.
Onderandere Bagband,Stracholt
,Wiesmoor ,Rispel,Wittmund naar Neuharlingersiel vacantieoord/visserdorp of haven met sluis en cafees ,hotel wat winkels een inmens
parkeerterrein buitendijks dat komt omdat er een veerdienst naar het
waddeneiland Spiekeroog gaat waar geen
auto's mogen komen .
Na een
uurtje gekeken te hebben verder gereden naar Charlottesiel 7 kilometer van de waddenzee
afgelegen en misschien een hotel te vinden.
Dat
viel dus zwaar tegen ,heel toeristisch door een kanaal verbonden met de kust ,daaraan campeertereinen en
zo.
Druk
Dorp en 5 hotels afgelopen die vol waren,gauw verder.
Op
naar Jever een bierstad 25 kilometers van de kust.
Rustig
rijdend langs dorpjes kwam ik rond 5 uur in jever en
parkeerde mijn auto toevallig naast de vvv
ach even vragen kan geen kwaad een vriendelijke dame regelde een hotelkamer
voor 35 euro op 5 minuten afstand van het centrum.
De hotel eigenaresse gaf me een plattegrond met de beste eethuisjes
en kroegjes in Jever ,geachte lezers ik heb me
kostelijk vermaakt en kwam rond 1 uur terug in het hotel.
Jever is een regio stad met een Kasteel en Bierbrouwerij en lichte
industrie .
Heel
leuk was het cafe wat zijn eigen bier brouwde wat je
aan de bar zittende goed kan zien.
Katterug wakker wordende maar na heerlijk eten en koffie verder naar Bremer-Haven.
Over b
wegen rijdend langs de Jade Bussen , genoemd naar het
riviertje jade, kwam ik aan de verkeerde kant van Bremer-Haven
uit.
Halthoudend in het dorpje bixen waar in het jaar
1000 2000 mannen scheepsgingen op kruisvaart om
Palestina te bevrijden en zo toegang te krijgen tot het paradijs
, de stakkers .
Gelukkig
gaat er een pont naar de overkant en een halfuur later was ik rond 11 uur in Bremer-Haven.
Op de
pont zag ik al wat masten boven de gebouwen uit steken en na parkeren een
kijkje gaan nemen in de neuerhaven.
Ik
schrok me rot toen ik door een dun straatje bij de neuerhafen
kwam , er lagen zo’n
50 a 60 antieke schepen te dobberen en er omheen een gigantisch kermis ,,nee
jaarmark ,ook niet het was een combinatie van braderie,
jaarmarkt,kermis,tentoonstellingen ,bezichtigingen,bierstallen wel meer dan 50
allemaal becks
braadworst uit alle regio's , viskramen natuurlijk geen
haringstallen een standvollybal veld niet 1 maar 4
velden met tribunes ,zwembaden voor de kleintjes, soort zwembad voor modelboten
wijnproeverijen texmexfood thays
braziliaans waar de bediening om het half uur de
samba ging spelen,in carreevorm stonden er 15 holandse kramen met hollandse
waren ,helaas geen haring , toch een Limburgse viskraam gevonden die voor mij
als Hollander een haring verkocht.
Bier
en wijn waren allom aanwezig en door het warme weer ,
30 graden , zijn erg goede zaken gedaan.
Op
alle glazen ,van plastic, moest 1 euro statiegeld
betaald worden en dat werkte voortreffelijk.
Maar
ik kwam voor de schepen , hier komen ze .de Noordstern ,Cristan Radich,Soerlandet , Cristina, Toekomst en de Astrid
Nederlandse twee tweemasters ingericht voor meewerkende seezeilers,Khersones, Dar Miodziezy,Artemis verder antike
sleep,breek,betonnings ,lichtschepen, uboot,snellboot ,walvisjagers
enz.
Na om
de haven te zijn omgelopen een hotel gezocht .
Dat
viel tegen ,bijna 2 uur gezocht om een nette buurt te
vinden om maxima ruim 1 week achter te laten plus nabij gelegen hotel.
In de
namiddag naar de boten , schitterend weer, veel
plubliek veel te zien bijna alle boten te bezichtigen.
Uren
rondgezworven op het terrein er waren 4 strandvolleybalvelden met een tribune
met de nodige eet en drink tenten ,en zwembadje,een waterbad voor
modelschepen,kunstkramen van mooi tot minder mooi ,diversen muziekkorpsen
,een grote tentoonstellingstent,
Timmeren
voor de kinderen,voedsel uit vele landen ( er werden hele varkens gegroosterd) en steden,overal becksbier en wijn/sekt/mix/cocktail env.
Van
7.30tot 12uur met de Astid tweemastbrik
volgetuigd de haven uit de
rivier op, en naar het vuurwerk gekeken.
De Astrid uit Enkhuizen vaart zomers
met gasten op de Oostzee ,zeer mooie boot met een
Hollandse schipper(prima vent ) en bemanning.
Halfvier verdwaald in de stad op zoek naar mijn hotel maar door een
aardige Fin met zij vrouw weer op de goede weg gezet
om 4 uur lag te kooi niet dronken maar ver heen.
Zondag
zonder koppijn om 10 uur richting haven en daar zeer genoten door sfeer ,ambiance, gezelligheid uiteraard de zeilschepen en
vele andere dingen.
Snikhete
dag en om rond 7 uur ben ik naar het hotel gaan
Maar
eerst nam ik een cola met snaps in een cafe er zijn er in bremerhaven
wel 500 daar ontmoete ik Dittar een postbode uit een
dorpje op 30 kilometer afstand.
Hij
had dorst en ging bellen met thuis en zijn werkgever
omdat hij de hoofdprijs gewonnen had MEE MET DE CRISTIAN RADICH NAAR
NOORWEGEN.
Ik
feliciteerde hem en vertelde dat ik ook mee vaarde wat hij eert niet snapte
,verbaast dacht een grap van mij ,pas toen ik mij papieren haalde ,het hotel
was om de hoek, was hij overtuigd het was ook zo toevallig dat hij juist het cafe in ging ,een van de 500,waar
ik zat.
Door
de hitte van de dag nog wat gedronken en 10 uur te kooi ,je
moet toch uitgerust gaan varen.
Maandag
de groote dag om 9 uur afgerekend en op naar de
haven.
Maarja 12 uur tot18 uur was de opstaptijd dus met een zeer lange omweg
naar mijn schip ,wel even om 10 uur een rondje haven gemaakt
,veel boten weg en de kramen waren ze aan het opruimen.
Om 2
uur de loopplank over, me gemeld bij eerste stuurman,
die zonder iets over papieren te vragen mij naar de slaapzaal voor de
mast onder de bak bracht.
Via
een trap en langs provisorisch op gehangen tochtschermen ( dekens! ) kwamen wij
in de slaapzaal waar ik een brits toegewezen kreeg met wat kastjes .
De
slaapzaal was tevens eetzaal en er hingen vele hangmatten.
Me
omgekleed ,mijn troep opgeruimd en naar boven ,tussen de bak
dat is op hok op het voorschip en de railing,
is een gang met banken,waar ik ging zitten.
In de
bak is altijd koffie en thee te halen en dat smaakte .
Zachtjes
aan kwamen mijn mede zeemannen en vrouwen aan in groepjes alleen met taxi,s of weg gebracht door familie.
De stuurmans fluit ging om 6 uur te keer en iedereen moest
naar het hoofddek (midscheeps ) waar we ons in rijen moesten opstellen voor apel.
We
waren met 35 zeezeilers en werden ingedeeld in 3 wachten
ik kwam in morgenwacht van 4 tot 8 uur en in de platvoetwacht van 16 tot20 uur.
Dus 4
uur wachtlopen en 8 uur vrij.
9
mannen van 30 tot 78 jaaren en 3 vrouwen 50,60 jaar
totaal 11 met de 2de stuurman als baas.
De wachten begonnen om 12uur nog even respijt en dan zijlen.
Eerst
moesten we de sluis door met veel andere schepen een gedoe maar om 8.30 op de
motor met loods vaarden we de Weser af .
Rustig
varend op de motor met loods naar het noorden ,de Weser
monding is door de eb en vloed en Wadden eilanden niet gemakkelijk
,ik zag ook de beroemde vuurtoren roter sand, onze loots bracht ons naar
open zee hulde.
Ik
ging om 11 uur te kooi ,om 4 uur
mijn eerste wacht onrustig slapen op bank in slaapzak wiebelend angstig dat ik
er af zou donderen , boven mijn hoofd sliepen de jongeren in hangmatten ,mijn hooft onder een luchtkoker de zee klotsend tegen de
patrijspoort af en toe altijd volk dat ging slapen of toilet maken spullen
zochten hun schoenen lieten vallen enzovoort ,en als extratje
werden uwe en ik om kwart voor twaalf gewekt voor de hondewacht
,4 uur te vroeg dus na ons protest en de jungvrouw
haar excuus door gedommeld tot kwart voor vier ,gewekt door iemand van de hondewacht aangekleed tanden gepoest
plasje gedaan en gelijk naar dek.
Elke
wacht moet zich bij het wisselen van de wacht opstellen op het
hoofddek(midscheeps) 5 minuten voor de wachttijd aan de lijzijde( van de wind
af)de vorige wacht staat dan aan loefzijde behalve de uitkijk en stuurman.
Wij
kregen Soren 3de stuurman van de Cristian Radich als vaste wachtboss met Theresa en Maria
als jungvrouwen dat zijn dames in opleiding tot
stuurman .
Alle
namen van de wachtlijst werden opgenoemd iedereen moet antwoord geven en er
niet doorheen kletsen als er iemand niet is word hij/zij gehaald bij ziekte
gaat de jungfrau
controleren.
In het
hok van de bak ,de bak is het dekhuis voor de mast waar de kombuis is en een
hok waar altijd koffie of thee klaarstaat een beeldscherm hangt met de koers en
snelheid een trap naar beneden waar we slapen maar er hangt ook een lijst met
de wachtdiensten wie er moet sturen ,uitkijk of
veiligheidsofficier is.
De
voornoemden gaan naar het stuurwiel en de boegspriet en controleren de rest
gaat brassen trekken schrobben verven schoonmaken het
wand in enzovoort.
Laten
we beginnen met sturen , boven op achterdekhuis
staat voor de stuurhut het stuur groot rond spaken een bankje om op te staan en
het kampashuis.
Er is
altijd een bemanningslid in de buurt om aanwijzingen te geven
, het is namelijk niet makkelijk.
De
eerste stuurman geeft een koers op bijvoorbeeld ,koers 350 dat houdt in kijkend
op de kompas steeds bijstuurend
wand de wind en de stroom proberen het schip naar stuurboord of bakboord te
zetten.
Ook
moet je steeds uitkijken naar boten voor je , of op stuur of bakboord ,recht
vooruit zie je bijna niets door al de masten ,zeilen
en touwen de bak reddingsboten en vlotten .
De
oplossing voor naar voren kijken is om op de boeg een uitkijk neer te zetten
die als hij of haar een schip of iets anders vooruit ziet een slag op grote
scheepsbel doet ,stuurboord een slag,bakboord twee
slagen recht vooruit
Drie
slagen de stuurman hoort dit en slaat dan op een iets kleinere bel ,dan stormt er een bemanningslid uit het stuurhuis en
kijkt hangend over de railing of het groot snel ver
dichtbij of gevaarlijk is .
Meestal
blijven we op koers want de schepen zijn zeer ver op afstand.
Het
sturen zelf is niet makkelijk , want als de wind of stroom je uit koers drukt
ga je draaien .maar de cristian
radich groot snel reageerd
langzaam dus als je van 350 graden terug zakt naar 347 ga je bijsturen en zit
je ineens op 355 en dan weer terug naar 346 dan na een tijdje heb je door dat
sturen heel subtiel moet .
Als er
doorgedraaid word gaat het roerblad dwarsstaan met
kans op ongelukken.
Achter
je staat een stuurkompas dat aangeeft hoe het roer staat ,
wat het sturen niet makkelijk maakt.
De
uitkijk op het puntje van het schip .dit gaat dag en
nacht door , je staat in principe alleen maar in onze vrije tijd stonden wij
vaak mee te kijken ,wat ook bij het sturen was.
Elk
stipje aan de horizon word via de bel gemeld ,maar na
een paar wachten leer je daat meeomtegaan.
Want
gaat zo een stipje van je af of heel snel dan moet je niet bellen
,wel wat ook gebeurde dat zie pas op 200 meter als boeien van vis netten
met misschien net of touw er nog aan .
De
veiligheidsman/vrouw gaat met een grote gele zaklantaarn onderdeks de boel
contoleren ,alle hokken , niets is afgesloten , op brand, lekkage , rare
geluiden er lopen altijd motoren voor elektriciteit , je komt op plekken zoals het verfhok,de
timmermanswerkplaats, gereedsschapskhokken, een hok
met een draaibank, hokken met reserve touwen en zijlen , ankerkettingen 200
meter , slaapcabines , generatoren ,de slaapplaatsen ,kombuis
, washok met droger, env.
Dit
duurt ongeveer 15 a 20 minuten dan ga je naar het stuurhuis en meld je bij de
stuurman om te zeggen alles in orde sir.
De
rest van de wacht gaat samen met de vaste bemanning de raas brassen dat houdt
in met 5 tot 8 man aan de touwen trekken , totdat de
ra goed op wind staat dan word het zeil stak getrokkken
of iets gevierd .
27
zijlen met 11 kilometer touw ,15 raas van staal , 5 zeilen op boegspriet ,een schoenerzeil en verschillende stagzeilen
alles met de hand onder leiding van een bootsman of 3de
stuurman of jungman/vrouw.
Als je
met bijv met 6 man een bovenbramzeil aantrekt dan roept onze eerste trekker
,altijd iemand van de vaste bemanning, laat vieren ( in het Noors ) dan komt er
ruimte in het touw om aan een handspaak vast temaken het probleem is dat de 2 laatste
trekkers dit niet horen en het een soort touwtrekkerij wordt maar na 2 a 3
wachtdiensten leer je daar goed op te reageren .( ik dacht och een shanty liedje is wel leuk bij het brassen
, dat loopt nooit goed niemand hoort het noorse
bevel laat vieren )
De
zeilen worden bijna constant aangetrokken opgegeid gebrast ingenomen,bijgezet
er is altijd werk was er niets te doen ,dan schilderen , toiletten
schoonmaken en de wasruimte , ook kregen we
aan lijzijde van de bak les in de theorie van het zeezijlen op een volschip.
Wereldwijd
zijn de touwsystemen voor de zeilen ongeveer hetzelfde er zit een logica
in .
De
zeilen hebben namen zoals ,buiten jager,binnenjager.kluiver
1, 2 of 3,grootzeil,bramzeilen,boven bramzeilen,topzeil
,stagzeilen,bezaanzeil enz.
De
touwen hebben ook een naam tot het kleinste touwtje toe.
Je
hebt een staand touwwerk en een loopend dit houdt in
dat staand het vast touwwerk is om bijv.de masten vast
tezetten en het want om de mast in te gaan het loopend is om de zeilen en raas te bedienen.
De
wacht van 4 tot 8 uur in de morgen noemen ze de dagwacht, hier was ik op
ingedeeld na acht uur ontbijt dan vrij tot 16 uur dit heet de platvoetwacht en
loopt tot 20 uur daarna vrij tot 4 uur in de morgen enzovoort.
Op de
platvoetwacht eeten tussen de wacht door, het eeten is van uitstekende kwaliteit hulde.
In
mijn vrije tijd hielp ik mee, samen met verschillende lui van mijn wacht , om het schip te bezeilen.
Ik was
een Hollander tussen 35 Duitsers en de Noorse bemanning en al gauw vroegen de
Duitsers wat en hoe een Hollander in Bremerhaven kwam
zeilen .
Na het
uitleggen waren ze tevreden.
We
voeren naar het noorden langs de Deense kusten op pakweg
5 a 10 mijl afstand en kwamen weinig zeiljachten tegen hooguit heel in de verte
wel af en toe een containerschip .
Tussen
de wachten en werk door zaten we op de banken van de
gangboord aan de koffie/thee er was geen alcohol te verkrijgen ook de door
iemand meegebrachte bier moest weer
in de tas.
Door
het supermooie weer waren diversen meezeilers aan
zonnen op de bak en sliepen s;nachts met slaapzak op dek
,maar gooide voor de veiligheid wat dikke touwen over de slaapzak heen.
Ook
dit is onrustig slapen want in onze wacht van 4 tot 8 uur stonden we te brassen ,
,opgeien ,en
anderen werkzaamheden te doen tussen de slapers.
Na een
volle dag varen was er al een regelmaat ,ook door het
mooie weer, aan boord.
Weer
vroegen een paar Duitsers wat een Hollander via Bremer
haven op Cristian Radich deet en ze vroegen mij hoe ik terug ging ,ik vertelde met
de eisenbaan dat was volgens hun heel verkeerd want
dat duurde minstens 3 dagen , met
hun bus was sneller en er was plaats zat .toch wilde ik met de trein.
Op de
derde dag begon de zee de deinen en werd donker blauw
we kwamen duidelijk in dieper water, Denemarken was niet meer te zien ,we
voeren op de lijn noorwegen / schotland duidelijk
op de atlantische oceaan .
Om 14
uur zaten we met 20 man/vrouw op de gangboord koffie
te drinken met heerlijk gebak waar de Noorse vrijwillegers
s’morgens uren meebezig waren , in de kombuis
werkten dames met een kokking keihard de hele dag
voor de ruim 50 zeelui te voeden.Deze meisjes werkten als vacantie
baan voor kost en inwooning en zakgeld .
De
gebakjes waren lekker met melkchocolade en moddervet.
Ineens
ging de stuurman fluit en iedereen ging midscheeps waar onze kapitein Gunnar Silfverberg Utgaard vanaf het hogere achterdek ons vertelde
dat de 3mast clipper de Sorlandet die na ons
vertrokken was nu 30 mijl voor ons vaarde en onze kapitijn
had besloten om de Sorlandet in te halen.
Dit vertelde hij 10
minuten voor mijn platvoetwacht begon
Dus
aan het werk.
We
hadden het nog niet in de gaten,maar de wind werd krachtiger
, het werd een zomerstorm en we werkten als echte matrozen om het schip
wat steeds sneller ging in de hand te houden.
Alsof
het afgesproken werk was gingen de gebakjes op spelen en na 30 minuten waren er
15 man zeeziek.
In
deze wacht was ik het eerste uur veiligheidsofficier
En de
vrouw die mij moest aflossen lang groen uitgeslagen kotsend midscheeps op het
dek haar man halfziek erbijstaand en tien minuten
later lagen er op die plek wel 10 de kreunen het dek
vol onderdelen van het lekkere gebak.
Ik
liep dus 2 uur onder in de boot ,die steeds wilder
begon te stampen en te schudden en ik voelde me niet echt lekker .
Na
deze 2 moeilijke uren 1 uur sturen en het laatste uur brassen zeilen neerhalen bijzetten en dat
in een storm en de inhaalwedsrijd met de Sorlandet .
Ineens
ging de bel van de uitkijk tekeer,de goede man stond alleen op een zeer
scheefdek ,nat gespoeld door het buiswater half ziek maar moedig zijn uur op
een prima manier goed gedaan maar hij belde omdat de jager dat is het eerste
zeil aan de boegspriet , de buiten jager de binnen jager en 3 kluiverzeilen
staan aan de boegspriet, een scheur van 1 a 2 meter had , en er kwam de
zeilmaker en 3 jungvrouwen aan gerend en na inspektie
kropen ze met naald en draad en stukzeil op de spriet
,gelukkig hangt daar een net onder en via de paarden hangend boven de
kokende zee het schipdiep duikend en weer oprichtend, wisten ze terplekken in 2
a 3 uur de jager te repareeren.
Met
een snelheid van 11 ½ knoop gingen we het kattegat
in en om 9 uur onder beschutting van de noorse
kust was de zomerstorm bijna over.
Wij
hadden een spannende wacht gehad en haast wonderbaarlijk waren algauw de meeste
zeezieken
weer beter.
De
koks hadden zeer weinig eten kunnen maken en wij hadden geen trek dus dat kwam
goed uit.
Een
jonge vrouw die samen met haar broer meezeilden
Zat
bleek en stil op de bank en en 2 uur na de storm
kotste haar gebak over de railing maar dat mislukte
ze kotste in een bak en oefentouwen en ging weer beroerd dat ze was zitten.
Ewe en ik hebben de boel
opgeruimd ,in zee gespoeld, met behulp van de waterslang.
Een
bijverschijnsel van deze barre
storm , kort maar hevig met zieken, dat de zeilers een grote familie werden we
werden vrienden , oud en jong waren maatjes.
Toch
snelde het schip zuidwaarts want de Sorlandet voer
ergens voorons .
Om 9
uur in de avond kwam ver voor ons als stipje de sorlandet
in zicht en na het bijbrassen en scherp op de wind zeilen door ons ,voer het verslagen schip in een boog achter ons langs
ten teken jullie hebben gewonnen.
Wij
van de dagwacht kregen de volgende ochtend weer een porsie
werk .
Ons
schip was door de storm en de regatta doorgeschoten langs de ankerplaats
,en de Cristian Radich
ging keren.
Halsen noemen we dit en het houdt in dat alle raas 14 stuks moesten van lings naar rechts gebrast worden , dat was werken fantastich om met 12 beginners en 5 noormannen/vrouwen
,dat boot om te krijgen .
Wij
oudere mannen aan de touwen ,zelfs met de kaapstander
aan het werk de onderste raas zijn te zwaar om brassen met de hand aan het
touw.
De
Noren het want in op de zeilen aan te trekken , het schip zwabberend op de golven ,de vaart er uit maar na de 7de ra pakte
de wind weer de zijlen en bij de 14de ra ging het schip weer naar
het noorden en wij uitgeput maar zeer voldaan plat.
Dit
gebeurde op de 4de dag en in de middag , moest
de middag wacht zeilminderen we kwamen steeds dichter bij de kust en voeren
tegen 4 uur zonder zeil en op de moter heel
voorzichtig tussen eilandjes door een fjord in .
Vol
verbazing keken naar vacantie huisjes in oxbloed kleuren met aanlegsteigers en honderden bootjes die
al snel naar ons toe kwamen.
Het
anker naar 50 meter diepte de zodiak met Soren te
water gelaten voor de veiligheid voor ons, want we mochten zwemmen en iedereen
sprong over boordt,
Het
water was 20 graden , te doen maar al gauw stonden er twee dames op railing te gillen, niet van het lachen,maar ze zagen in het
helder water tientalle
kwallen ,ik had op dat moment al jeukende beenen,armen
en nek.
Ach dit hoort er ook bij.
De
dames van de keuken waren druk bezig we kregen een prima verzorgde barbecue en
ineens was bier en whisky de bemaning voeren in
kapiteinssloep als piraten verkleed en voeren weg ,de
kapitein werd met een snelle boot door een bobo echtpaar gehaald wij hadden
feest.
Tot in
de kleine uurtjes gepraat,gezongen,gedronken,gegeten ,genoten
.
Rond
12 uur onweer en regen dat mocht wel na 5 dagen zon.
De
volgende dag, dag 5 ,hadden we vrij van wacht en ons
fantastische windjammer ging op de motor naar de haven van Cristiansand,
wij legden om 8uur aan en ik als eenigste ging na een
goed afscheid ( ik had fantastische reisgenoten )van boord op zoek na een
telefooncel.
Met dini gebeld die was blij iets van
me te horen ging ik de stad in want de veerboot ging pas om 13uur.
Cristiansand heeft voornamelijk houten huizen en winkels alles keurig en
schoon maar in een uurtje had ik dat welgezien.
Op een
terrasje een biertje gedronken weer aan de wandel en in zo een treintje gaan
zitten uit verveling voor een rondrit.
Plots
kwamen er 3 duitsers de hoek
om, renden naar mij toe en vroegen me kees ga toch met ons in de bus mee er is
genoeg plaats wij regelen het met de chauffeur want anders kom je pas over
3a4dagen misschien thuis.
Ik
wauw ook wel naar huis naar Dini en Thomas Clark Brand.
Opluchting
bij de hanzeduitsers ik ging met de bus mee.
Na een
half uur boos praten met de busleiding mocht ik na betaling en overleg met de bremerbus bazen mee , achteraf een
goede beslissing.
De
veerboot naar Hirsthals Denemarken ,groot met casino
films voor de kids veel eeten
en drank tekoop als er wat gebeurd is er bijna geen
kans om te overleven
.
In
Denemarken in de bus naar Bremem en Bremerhaven.
Rijdend
door prachtig licht golvend landschap met veel korenvelden gingen wel snel naar
de grens en na een stop in Bremen was ik om 4.15 s;nachts bij de neuerhaven in Bremerhafen.
Afscheid
van de laatste zeilers en in de ochtendschemering op zoek naar mijn auto ,die ongeschonden op mij wachtte .
Met
maxima een korte slaap gehouden reed ik om
7.30 uur richting callantsoog
waar ik om 11.30 in dini’s armen lag.
einde
k.v.dalsem
p.s.
De Cristian Radich is 72 meter lang
van kop tot kont.
Breed
9.70
Diepgang
4.50
Oppervlakte
van de zeilen 1234m2
Staan
en lopend wand bij alle zeilen in gebruik 11 kilometer
Drie masten ,hoogste 38 meter boven zeelevel
15
zware raas
totaal 27 zeilen
type fregat.clipper. tallship.windjammer(bij
de storm hoorde ik heel vaag het tuig en wand jammeren ).